ติดต่อเรา : 0-5446-6666 ต่อ 6250
ผู้แต่ง: ผู้ช่วยศาสตราจารย์ปัญญา เทพสิงห์
ปีที่พิมพ์: 2548
หนังสือเล่มนี้มุ่งเน้นการถ่ายทอดความรู้เกี่ยวกับศิลปะในทวีปเอเชีย โดยเริ่มต้นจากการให้คำนิยามว่า "ศิลปะ" คือผลพลังแห่งความคิดสร้างสรรค์ของมนุษย์ที่แสดงออกในรูปลักษณ์ต่าง ๆ เพื่อความพึงพอใจและความรื่นรมย์ ซึ่งศิลปะเอเชียนั้นมีความเป็นเอกลักษณ์ที่เติบโตมาจากรากฐานอารยธรรมของตนเอง มีคุณค่าทั้งในด้านพุทธปัญญา ความงาม และเชื้อชาติที่แตกต่างจากศิลปะในทวีปอื่น ปัจจัยสำคัญที่ทำให้ศิลปะในแต่ละพื้นที่ของเอเชียมีความหลากหลายประกอบด้วยสภาพแวดล้อมทางธรรมชาติ เช่น ภูมิอากาศและวัสดุในท้องถิ่น (ไม้ หิน ดินเผา) และปัจจัยทางสังคม เช่น การเมือง การปกครอง และการค้าขาย แต่ปัจจัยที่มีอิทธิพลสูงที่สุดคือ "ความเชื่อและศาสนา" โดยเฉพาะความเชื่อในอำนาจลี้ลับและวิญญาณเหนือธรรมชาติ ซึ่งนำไปสู่การสร้างสรรค์ประติมากรรมและสถาปัตยกรรมเพื่อใช้ในพิธีกรรม
เนื้อหาหลักของหนังสือได้จำแนกอารยธรรมต้นแบบที่สำคัญของเอเชียออกเป็น 3 สายหลัก คือ อินเดีย จีน และอิสลาม ซึ่งส่งอิทธิพลต่อศิลปะในประเทศเพื่อนบ้านอย่างกว้างขวาง ตัวอย่างเช่น ศาสนาพราหมณ์-ฮินดูในอินเดียที่มีวิวัฒนาการจากการนับถือเทพเจ้าในคัมภีร์พระเวทไปสู่การนับถือเทพเจ้าสูงสุด (ตรีมูรติ) ได้กลายเป็นแก่นสำคัญในการสร้างงานศิลปะเพื่อมุ่งสู่จุดหมายสูงสุดคือ "พรหมัน" นอกจากนี้ หนังสือยังชี้ให้เห็นว่าศิลปะเอเชียไม่ใช่เรื่องของอดีตเพียงอย่างเดียว แต่ยังมีความเคลื่อนไหวเปลี่ยนแปลงไปตามกาลเวลาและการรับอิทธิพลจากภายนอก อย่างไรก็ตาม "จิตวิญญาณแห่งการสร้างสรรค์" ที่รากฝูงมาอย่างยาวนานยังคงเป็นเสน่ห์ที่ทำให้ศิลปะเอเชียมีความโดดเด่นและเป็นมรดกที่ควรค่าแก่การศึกษาและอนุรักษ์เพื่อสืบทอดต่อไปยังคนรุ่นหลัง
เนื้อหาในหนังสือถูกแบ่งออกเป็น 9 บทหลัก โดยมีโครงสร้างดังนี้: