ติดต่อเรา : 0-5446-6666 ต่อ 6250
ผู้แต่ง: ชัยปฐมพร ธนพัฒน์ปวงวัน (ผู้อำนวยการศูนย์วัฒนธรรมศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา) เป็นผู้เขียนบทความหลักเรื่องการสืบชะตา
ปีที่พิมพ์: 2561
พิธีสืบชะตา หรือ "พิธีอายุวัฒนมงคล" เป็นประเพณีสำคัญของชาวล้านนาที่มีความเชื่อสืบทอดกันมาแต่โบราณ โดยคำว่า "สืบ" หมายถึงการต่อให้ยาวออกไป และ "ชะตา" หมายถึงชะตาชีวิต พิธีกรรมนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อต่ออายุให้ยืนยาว สร้างความเป็นสิริมงคล ขจัดปัดเป่าภัยอันตราย และสร้างขวัญกำลังใจในการดำรงชีวิต ซึ่งเป็นส่วนผสมระหว่างความเชื่อทางพุทธศาสนา พราหมณ์-ฮินดู และการนับถือผีสางเทวดา
ที่มาของพิธีกรรม เชื่อมโยงกับตำนานในสมัยพุทธกาลเรื่อง "อายุวัฒนกุมาร" ที่พระพุทธเจ้าทรงแนะนำให้ประกอบพิธีสวดพระปริตเพื่อช่วยให้เด็กชายคนหนึ่งรอดพ้นจากความตายที่ยักษ์จะมาเอาชีวิต จนเขาสามารถมีอายุยืนยาวถึง 120 ปี กลายเป็นต้นแบบความเชื่อที่ว่าการฟังเทศน์ฟังธรรมจะช่วยให้อายุยืน
องค์ประกอบสำคัญ ที่โดดเด่นคือการใช้ "ไม้ค้ำ" (ไม้ก้า) ซึ่งเป็นไม้ง่าม 3 อัน มัดเป็นซุ้มสามขาเรียกว่า "โขงชะตา" สื่อถึงการมีชีวิตอยู่ภายใต้ร่มบารมีของพระรัตนตรัย ไม้ค้ำนี้เปรียบเสมือนการช่วยพยุงชีวิตที่กำลังจะล้มให้กลับมาตั้งมั่นและเจริญงอกงามได้อีกครั้ง นอกจากนี้ยังมีส่วนประกอบอื่น ๆ เช่น ไม้ค้ำเล็ก 108 อัน, ใบไม้มงคล (ใบแก้ว, ใบขนุน, ใบเต้า, ใบเงิน, ใบทอง) และการโยงด้ายสายสิญจน์
ประเภทของการสืบชะตา แบ่งออกเป็น 4 ประเภทตามขอบเขตของพิธี ได้แก่:
หนังสือเล่มนี้ไม่ได้นำเสนอเพียงเรื่องการสืบชะตา แต่ยังรวบรวมองค์ความรู้ด้านวัฒนธรรมล้านนาในหลายมิติ ดังนี้: