ติดต่อเรา : 0-5446-6666 ต่อ 6250

พร้อมให้บริการ (1 เล่ม)

เวียงเจ็ดลิน

ผู้แต่ง: ชัยปฐมพร ธนพัฒน์ปวงวัน (ผู้อำนวยการศูนย์วัฒนธรรมศึกษา มหาวิทยาลัยเทคโนโลยีราชมงคลล้านนา) เป็นผู้เขียนบทความหลักเรื่องการสืบชะตา

ปีที่พิมพ์: 2561

รายละเอียดหนังสือ

       พิธีสืบชะตา หรือ "พิธีอายุวัฒนมงคล" เป็นประเพณีสำคัญของชาวล้านนาที่มีความเชื่อสืบทอดกันมาแต่โบราณ โดยคำว่า "สืบ" หมายถึงการต่อให้ยาวออกไป และ "ชะตา" หมายถึงชะตาชีวิต พิธีกรรมนี้มีวัตถุประสงค์หลักเพื่อต่ออายุให้ยืนยาว สร้างความเป็นสิริมงคล ขจัดปัดเป่าภัยอันตราย และสร้างขวัญกำลังใจในการดำรงชีวิต ซึ่งเป็นส่วนผสมระหว่างความเชื่อทางพุทธศาสนา พราหมณ์-ฮินดู และการนับถือผีสางเทวดา

       ที่มาของพิธีกรรม เชื่อมโยงกับตำนานในสมัยพุทธกาลเรื่อง "อายุวัฒนกุมาร" ที่พระพุทธเจ้าทรงแนะนำให้ประกอบพิธีสวดพระปริตเพื่อช่วยให้เด็กชายคนหนึ่งรอดพ้นจากความตายที่ยักษ์จะมาเอาชีวิต จนเขาสามารถมีอายุยืนยาวถึง 120 ปี กลายเป็นต้นแบบความเชื่อที่ว่าการฟังเทศน์ฟังธรรมจะช่วยให้อายุยืน

       องค์ประกอบสำคัญ ที่โดดเด่นคือการใช้ "ไม้ค้ำ" (ไม้ก้า) ซึ่งเป็นไม้ง่าม 3 อัน มัดเป็นซุ้มสามขาเรียกว่า "โขงชะตา" สื่อถึงการมีชีวิตอยู่ภายใต้ร่มบารมีของพระรัตนตรัย ไม้ค้ำนี้เปรียบเสมือนการช่วยพยุงชีวิตที่กำลังจะล้มให้กลับมาตั้งมั่นและเจริญงอกงามได้อีกครั้ง นอกจากนี้ยังมีส่วนประกอบอื่น ๆ เช่น ไม้ค้ำเล็ก 108 อัน, ใบไม้มงคล (ใบแก้ว, ใบขนุน, ใบเต้า, ใบเงิน, ใบทอง) และการโยงด้ายสายสิญจน์

ประเภทของการสืบชะตา แบ่งออกเป็น 4 ประเภทตามขอบเขตของพิธี ได้แก่:

  • สืบชะตาคน: ทำในโอกาสขึ้นบ้านใหม่, วันเกิดครบรอบ 12 ปี หรือเมื่อฟื้นจากอาการป่วยหนัก
  • สืบชะตาบ้าน (หมู่บ้าน): ทำเมื่อชาวบ้านประสบความเดือดร้อนหรือมีคนตายติดต่อกันเกิน 3 คน เพื่อขับไล่เสนียดจัญไร
  • สืบชะตาเมือง: เป็นพิธีใหญ่เพื่อความสงบสุขของบ้านเมือง มีมาตั้งแต่สมัยพญามังราย เช่น พิธีบูชาเสาอินทขิลของเมืองเชียงใหม่
  • สืบชะตาพืชผล/ป่า: เพื่อให้พืชพันธุ์อุดมสมบูรณ์ และในปัจจุบันมีการปรับปรุงมาใช้ในการสืบชะตาป่าเพื่ออนุรักษ์ทรัพยากรธรรมชาติ

สรุปเนื้อหาคร่าวๆ จากสารบัญ

หนังสือเล่มนี้ไม่ได้นำเสนอเพียงเรื่องการสืบชะตา แต่ยังรวบรวมองค์ความรู้ด้านวัฒนธรรมล้านนาในหลายมิติ ดังนี้:

  • พิธีกรรมและการสืบทอด: รายละเอียดเชิงลึกของพิธีสืบชะตาในฐานะพิธีต่ออายุ
  • วิถีชีวิตและเทศกาล: ความย้อนแย้งของคนเมืองกับประเพณีปีใหม่เมือง (สงกรานต์)
  • ศิลปสถาปัตยกรรม: คติจักรวาลที่เป็นแรงบันดาลใจในงานสถาปัตยกรรมและลวดลายปูนปั้น เช่น ซุ้มโขงวัดพระสิงห์วรมหาวิหาร และเจดีย์เฉลิมพระเกียรติฯ
  • ศิลปะและการแต่งกาย: ศึกษาการแต่งกายของสตรีที่ปรากฏในจิตรกรรมฝาผนังวัดเวียงต้า
  • วัฒนธรรมอาหารและดอกไม้: เรื่องราวของ "ปุปผาล้านนา" (ดอกไม้ใส่ขันแก้วทั้งสาม) และอาหารพื้นถิ่นอย่าง "น้ำพริกอ่อง"
  • กิจกรรมชุมชน: บทความปิดท้ายเกี่ยวกับ "แวดบ้าน มทร.ล้านนา"